Het predikantenteam

In de loop van april kwam ds. Erica Hoebe - de Waard het predikantenteam versterken.

Tot die tijd wordt ds. Arie Boelhouwer geassisteerd door ds. Harrie Juch.

ds Arie Boelhouwer
Taken
Predikant wijk West

Lid Beraadsgroep Eredienst

Adviseur interkerkelijke commissie Vorming & Toerusting

Lid moderamen gereformeerde en lutherse classis Ede
Personalia
Koenenlaan 2
6703 GH Wageningen
tel. 0317 412400

Telefonisch spreekuren: ma, di, do, vr 9.00-9.30 en 17.00-17.30 uur

Vrije dag: woensdag
e-mailadres: arieboelhouwer@hetnet.nl

Introductie
op 30 september 1950 werd ik geboren als oudste kind van een Delfts ingenieur en een Friese hulp in de huishouding. Mijn ouders hadden zich in 1944 verloofd – zonder dat mijn vaders in Indië geïnterneerde ouders dat wisten. In 1948 trouwden mijn ouders, en toen ik kwam noemden ze mij Arie, naar mijn grootvader van vaderszijde.
Mijn grootvader schonk mij, heel veel later, mijn toga, toen ik in 1976 predikant werd. Ook kreeg ik zijn Statenbijbel, en het bijbeltje waaruit hij – onderwijzer in hart en nieren – in Japanse gevangenschap preekte. En ik draag zijn zegelring, met onze initialen: A B.
Aan die ring is een anekdote verbonden. Opa smokkelde hem de kampen door en bij zijn repatriëring Nederland in. Uit angst voor ik weet niet wat gaf hij mij zijn ring stiekem, toen ik een jaar of twaalf was, en met de opdracht om dat aan niemand te vertellen, en dus de ring aan niemand te laten zien. Zo’n vier jaar lang verborg ik zijn ring onder de dubbele bodem van de doos van het hamertje tik. Toen opa uiteindelijk aan oma opbiechtte waar zijn ring was gebleven heb ik hem tevoorschijn gehaald. En sindsdien draag ik hem. Intiem en blijvend verbonden met de man die, dit jaar vijftien jaar geleden, op 95jarige leeftijd overleed.
Met het bovenstaande heb ik ook iets over mijn dominee zijn gezegd (sinds 1991 ben ik dat in Wageningen). Ik kan goed bewaren – soms te goed. Ik kan zwijgen over wat mij in vertrouwen wordt gezegd. Ik voel me met mijn voorvaders en –moeders verbonden. En ik kijk liever vooruit dan achteruit. Ook dat leerde ik – van mijn opa.