Column Johannes Diepersloot

VIER FOTO’S EN NOG WAT  
Foto 1
In Trouw: 2002, de Armeense aartsbisschop van Jerusalem in vol ornaat tijdens een processie; twee priesters houden zijn rijk versierde omslagmantel zijwaarts open. De aartsbisschop draagt verder een egaal zwarte pij, staf in de hand. Over het hoofd een eveneens zwarte kap waarondervandaan een zeldzaam grimmig kijkend hoofd te voorschijn komt: de ogen half dichtgeknepen, de mondhoeken naar beneden. Reden van plaatsing van deze foto in 2004: onlangs is de kerkvorst enige malen door leerlingen van orthodox-joodse scholen bespuugd.
Ik heb de afbeelding langdurig bekeken en ik raakte mijn eerste gedachte niet kwijt: wat kan je anders doen, als zo’n karikatuur van het evangelie langs paradeert. Na een nacht slapen, waarin deze griezel me gelukkig niet in een droom verscheen, besefte ik dat dat een gevaarlijke gedachte was; niet zozeer voor mijn schrikwekkende collega, maar voor mijzelf. Want even doordenken en je komt uit bij: laten we maar helemaal ophouden met ons kerkelijk gedoe, want wat heeft dat nog van doen met de gestalte van de minste der mensen.
 
Foto 2
Ook in Trouw: een jochie van een jaar of zes op een voetbaltribune, zijn gezicht vertrokken in een agressieve schreeuw, het kleine middelvingertje geheven. Een beeld waar ik niet eens meer kwaad om word, alleen maar erg somber; tot wat voor man groeit dit jongetje uit? Als voetbal niet tot plezier leidt maar tot woede en agressie, dan is er nog maar één oplossing: laten we er maar helemaal mee ophouden, want wat heeft dat nog van doen met sport.
 
Foto 3
Natuurlijk in de krant die al meer dan 60 jaar fout is, de vale gier, de lijkenpikker onder de Nederlandse dagbladen, de Telegraaf: paginabreed het lichaam van Theo van Gogh, de twee messen duidelijk zichtbaar, want de foto is laag bij de grond genomen, geheel in de geest van de maker ervan. Wie zo lafhartig wordt vermoord verdient het niet ook nog eens zo lafhartig misbruikt te worden; of het slachtoffer wel of niet kies met zijn tegenstanders omging, doet daarbij niet ter zake. Uiteindelijk is natuurlijk niet de fotograaf maar de redactie van dat vunzige blad verantwoordelijk voor plaatsing van die foto; maar wat kunnen we de Telegraaf nog verwijten, als ook Andries Knevel een gast in zijn tv-programma de meest afschuwelijke uitspraken in de mond legt en een dag later wel een gepijnigd gezicht trekt maar er geen spijt van zegt te hebben. Je zou bijna gaan denken: laten we er maar helemaal mee ophouden, want wat heeft dat nog te maken met ‘het vrije woord’ – uitgehold als dat begrip de afgelopen maand is.
 
Foto 4
In bijna alle kranten stond de foto van minister Verdonk met haar door de imam geweigerde hand. En de rapen zijn weer gaar. Er zijn twee mogelijkheden en beide zijn even erg. Óf de minister provoceerde en dan is zij willens en wetens minister van desintegratie, óf zij werd werkelijk verrast door de weigering en bleek door haar lompe reactie minister van hetzelfde departement. Laten we het er maar op houden, dat dit incident opnieuw aantoont, dat het incasseringsvermogen van minister Verdonk beduidend minder is dan dat van de gemiddelde Nederlander – Dijkstal en Pronk weten daarvan mee te praten. De conclusie lijkt onontkoombaar: laat deze minister maar ophouden.
 
En nog wat
Onlangs stond in Wageningen de vreemdelingendienst om 6.00 uur op de stoep bij een Bosnische vrouw en haar zoon; zij kregen drie uur om hun spullen te pakken, werden afgevoerd naar het detentiecentrum op Zestienhoven en een week later in het vliegtuig gezet. Geheel in strijd met alle toezeggingen van de minister – zie boven - werd de burgemeester pas kort tevoren van de uitzetting op de hoogte gebracht.
Om te voorkomen dat nog vaker asielzoekers geruisloos worden afgevoerd, zoekt Van Harte Pardon Wageningen waarnemers die bereid zijn zich na telefonische oproep naar de plek des onheils te spoeden. We hopen daarmee een uitzetting niet onopgemerkt te laten verlopen, of - nog beter - uit te kunnen stellen, zodat er tijd komt om de situatie in kaart te brengen met de vluchtelingenorganisatie, advocaat en Gemeente Wageningen.
Daarvoor zijn mensen nodig! Wie bereid is aan deze activiteit mee te doen kan dat doorgeven
aan info@vanhartepardonwageningen.nl . Vermeld dan svp ook of er wel of niet 's nachts gebeld mag worden.

Johannes Diepersloot